Większość infekcji wieku dziecięcego kojarzy się z katarem, gorączką i kilkoma dniami odpoczynku w domu. Są jednak choroby, które potrafią rozwijać się błyskawicznie i w krótkim czasie doprowadzić do bardzo poważnych konsekwencji zdrowotnych. Do tej grupy należy inwazyjna choroba meningokokowa (IChM).
I pomimo że zachorować może każdy, największe ryzyko dotyczy niemowląt, małych dzieci oraz młodzieży. Dobrą wiadomością jest to, że przed najgroźniejszymi postaciami zakażenia mogą chronić szczepienia.
Czym jest inwazyjna choroba meningokokowa?
Inwazyjna choroba meningokokowa to ciężkie zakażenie wywoływane przez bakterię Neisseria meningitidis. Najczęściej za zachorowania odpowiadają meningokoki grupy B i C, choć w ostatnich latach coraz częściej zwraca się też uwagę na zakażenia związane z serogrupą W.
Bakterie te mogą bytować w nosogardle zdrowych osób, które nie mają żadnych objawów. Takie osoby określa się mianem nosicieli. Mimo braku dolegliwości mogą one przekazywać drobnoustroje innym.
Do zakażenia najczęściej dochodzi drogą kropelkową – podczas kaszlu, kichania lub bliskiego kontaktu. Ryzyko zwiększa także kontakt ze śliną, na przykład podczas pocałunku.
Być może zainteresuje Cię również temat https://rehabilito.pl/jakie-sa-objawy-pasozytow-tkankowych/.
Dlaczego inwazyjna choroba meningokokowa jest tak niebezpieczna?
Najgroźniejsze postacie choroby obejmują zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych oraz sepsę, czyli uogólnione zakażenie organizmu.
Inwazyjna choroba meningokokowa rozwija się bardzo szybko. Stan pacjenta może pogarszać się w ciągu kilku godzin. Dlatego liczy się natychmiastowe rozpoznanie i szybkie rozpoczęcie leczenia.
Terapia opiera się głównie na antybiotykach. Jednak nawet przy właściwym postępowaniu choroba może prowadzić do ciężkich następstw zdrowotnych.
Do możliwych powikłań należą między innymi uszkodzenia mózgu, zaburzenia słuchu, problemy z nauką i koncentracją, niewydolność nerek czy wstrząs septyczny. Niestety, w najcięższych przypadkach IChM może zakończyć się zgonem.
A tutaj przeczytasz o groźnym patogenie szpitalnym.
Kto jest najbardziej narażony na zakażenie meningokokami?
Meningokoki mogą zaatakować osoby w każdym wieku, jednak niektóre grupy są szczególnie narażone.
Najwyższe ryzyko obserwuje się u niemowląt i małych dzieci, których układ odpornościowy nadal się rozwija. Częściej chorują również nastolatki i młodzi dorośli, zwłaszcza przebywający w dużych skupiskach ludzi.
Większe zagrożenie dotyczy także osób mających bliski kontakt z chorym, pacjentów z zaburzeniami odporności, a także podróżujących do rejonów o podwyższonej liczbie zakażeń, m.in. do niektórych obszarów Afryki Subsaharyjskiej.
Szczepienia przeciw meningokokom – najważniejsza forma profilaktyki
Najskuteczniejszym sposobem ograniczenia ryzyka zachorowania pozostają szczepienia ochronne. Zaleca się je szczególnie niemowlętom, młodzieży oraz osobom z osłabioną odpornością.
Warto pamiętać, że nie istnieje jedna szczepionka chroniąca przed wszystkimi typami meningokoków. Ochrona obejmuje oddzielne preparaty przeciw serogrupie B oraz przeciw serogrupom A, C, W i Y.
W wybranych grupach pacjentów, między innymi u dzieci i młodzieży z określonymi zaburzeniami odporności oraz osób mających kontakt z chorym na IChM, szczepienia mogą być realizowane w ramach szczególnych uprawnień.
Pozostałym osobom z grup zwiększonego ryzyka szczepienia są zalecane.
Czy szczepienie przeciw meningokokom może powodować działania niepożądane?
Po szczepieniu najczęściej pojawiają się łagodne i przemijające objawy. Mogą wystąpić zaczerwienienie, obrzęk lub ból w miejscu podania preparatu.
U części osób obserwuje się również przejściową gorączkę, senność, rozdrażnienie, zmniejszony apetyt, bóle mięśni lub ból głowy. Zwykle objawy ustępują samoistnie w ciągu kilku dni.
Zapoznaj się również z artykułem, dlaczego tak ważne są szczepienia dla seniorów.
Inwazyjna choroba meningokokowa – szczepienia przede wszystkim
Inwazyjna choroba meningokokowa należy do najgroźniejszych zakażeń bakteryjnych i wymaga szybkiej reakcji medycznej. Choroba może rozwijać się bardzo dynamicznie, a jej skutki bywają poważne i trwałe. Szczególną ochroną warto objąć niemowlęta, młodzież oraz osoby z obniżoną odpornością. Szczepienia pozostają obecnie najważniejszym sposobem zmniejszania ryzyka ciężkiego przebiegu zakażenia.
