Otyłość jest przewlekłą chorobą, a nie wyłącznie problemem wyglądu czy braku silnej woli. Jednak mimo coraz większej wiedzy medycznej wciąż funkcjonuje wiele przekonań, które mogą opóźniać rozpoczęcie leczenia. Rzućmy więc okiem na popularne mity, z którymi najwyższy czas się pożegnać.
Mity o otyłości – dziecko wyrośnie z nadwagi
Pulchne dziecko nadal bywa postrzegane jako zdrowe i dobrze odżywione. Tymczasem nadmierna masa ciała w dzieciństwie nie powinna być bagatelizowana z nadzieją, że problem zniknie wraz z dorastaniem.
Otyłość ma charakter przewlekły i zazwyczaj nie ustępuje samoistnie. Według danych przytoczonych przez ekspertów około 70–80 proc. dzieci z nadmierną masą ciała może mieć otyłość również w dorosłości. Ryzyko jest jeszcze większe, gdy problem występuje także u rodziców.
Otyłość u najmłodszych może prowadzić do powikłań, które kojarzymy przede wszystkim z dorosłymi. Należą do nich nadciśnienie, cukrzyca typu 2 czy problemy ze stawami. Nadmierna masa ciała może mieć również negatywny wpływ na samopoczucie psychiczne i zwiększać ryzyko depresji.
Dlatego zamiast czekać, aż dziecko „wyrośnie” z nadwagi, warto odpowiednio wcześnie skonsultować jego masę ciała z lekarzem.
Zobacz też, dlaczego ukryta otyłość może być niekorzystna dla zdrowia mózgu.
Jeśli wyniki badań są prawidłowe, otyłość nie jest groźna
Jeżeli ciśnienie, cholesterol czy poziom cukru we krwi mieszczą się w normie, wcale jeszcze nie oznacza, że nadmierna masa ciała nie wpływa na organizm.
Otyłość zwiększa ryzyko wielu chorób, również wtedy, gdy nie wystąpiły jeszcze widoczne zaburzenia w podstawowych badaniach. Organizm przez pewien czas może kompensować niekorzystne zmiany, ale jego zdolność do takiej adaptacji jest ograniczona.
Otyłość wiąże się z większym ryzykiem chorób układu krążenia, cukrzycy typu 2, nadciśnienia, chorób stawów oraz wielu innych problemów zdrowotnych. Dlatego określenie „zdrowa otyłość” może dawać fałszywe poczucie bezpieczeństwa.
Nie oznacza to jednak, że każda osoba z nadmierną masą ciała będzie miała takie same powikłania. Ryzyko należy oceniać indywidualnie, najlepiej podczas konsultacji z lekarzem.
Mity o otyłości – w ciąży trzeba jeść za dwoje
Ciąża rzeczywiście zwiększa zapotrzebowanie organizmu na energię i składniki odżywcze. Aczkolwiek to nie oznacza konieczności podwajania ilości spożywanego jedzenia.
Zapotrzebowanie energetyczne rośnie stopniowo i nie jest takie samo w każdym okresie ciąży. Według zaleceń przywołanych w materiale źródłowym w II i III trymestrze wzrost wynosi średnio około 300–400 kcal dziennie.
Znacznie ważniejsza od ilości jedzenia jest jego jakość. Odpowiednio zbilansowana dieta pomaga dostarczyć matce i rozwijającemu się dziecku niezbędnych składników odżywczych. Kontrolowanie przyrostu masy ciała w ciąży może również ograniczyć ryzyko nadmiernej masy ciała po porodzie.
Przyszła mama powinna jeść przede wszystkim dla dwojga, a nie za dwoje.
A tutaj możesz sprawdzić, jak nadwaga wpływa na ryzyko raka.
Operacja bariatryczna raz na zawsze leczy otyłość
Chirurgia bariatryczna jest ważną metodą leczenia otyłości i u odpowiednio zakwalifikowanych pacjentów może przynieść bardzo duże korzyści zdrowotne. Nie oznacza to jednak, że choroba zostaje automatycznie i definitywnie usunięta.
Zabieg może prowadzić do znacznej redukcji masy ciała oraz poprawy kontroli wielu powikłań otyłości. U części pacjentów dochodzi do trwałej remisji choroby. Jednakże nadal konieczne są odpowiednie nawyki żywieniowe, aktywność fizyczna oraz regularna opieka medyczna.
Po operacji może być również potrzebne dalsze leczenie, w tym farmakoterapia. Jeśli pacjent nie przestrzega zaleceń, z czasem może dojść do ponownego zwiększenia masy ciała i nawrotu problemu.
Otyłość wymaga leczenia, a nie oceniania
Szkodliwe mity o otyłości mogą sprawić, że osoba potrzebująca pomocy będzie zwlekała z wizytą u lekarza. Tymczasem jest to choroba, którą można i należy leczyć.
Ważne jest również odejście od obwiniania pacjentów. Na rozwój otyłości wpływa wiele czynników, a skuteczne leczenie powinno być dopasowane do konkretnej osoby. Rzetelna wiedza, odpowiednia diagnostyka i profesjonalne wsparcie są znacznie bardziej pomocne niż powtarzanie mitów o „braku silnej woli”.
